Welkom

Op de website van Factor70.nl Hét platform voor de 70+ vrouw van nu.

Regio

Wil je de landelijke of regionale rubrieken bekijken? Kies rechtsbovenin de gewenste regio.

Zoeken

Kun je iets niet vinden? Zoek dan met de knop onderin.

Veel leesplezier

Wil je graag op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

door Machteld van Soest

Margriet de Moor: Van vogels en mensen

Zou je een moord kunnen bekennen die je niet hebt gepleegd? Hoe zou dat voelen: onterecht in de gevangenis zitten? Welke invloed heeft zoiets op je gezinsleden? Deze vragen staan centraal in deze roman van Margriet de Moor. Zij wil ons tonen dat dit kan voorkomen. Ze legt het ons niet uit, want het blijft een onbegrijpelijk proces.

We weten dat het gebeurt, het onrecht verdacht worden van een moord. De verhalen van Ina Post en Lucia de B. zijn hier voorbeelden van. Margriet de Moor schrijft met ‘Van vogels en mensen’ een familieroman over een gezin waarin dit plaatsvindt. Louise, moeder van Marie-Lina, wordt veroordeeld voor de moord op de oude Bruno. Marie-Lina, haar man en kind zijn ook getekend door deze veroordeling.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personen en vanuit verschillende gezichtspunten. Daardoor lukt het de auteur om de lezer mee te krijgen in dit complexe misverstand. De werkelijkheid is niet eenduidig in deze roman. Zo staan de vogels, die veel voorkomen in dit boek, zowel voor kwetsbaarheid als voor agressie, voor lieflijkheid en voor gevaar. Rinus, de man van Marie-Lina, is vogelverjager op Schiphol. Zijn taak is het ervoor te zorgen dat vliegtuigen veilig kunnen landen en opstijgen. Hij wil ook de vogels beschermen. Dat levert mooie passages op en een leuk inkijkje in een onbekend beroep.

Louise, de vermeende moordenares, is een kwetsbare, meegaande, gemakkelijk te beïnvloeden vrouw. De verdenking roept bij haar woede op, die ze niet uit. Ze legt zich neer bij het onrecht dat haar wordt aangedaan. De Moor zegt: de schreeuw is bij haar gebleven, ze is een woedende, gelukkige vrouw. Haar dochter Marie-Lina is nog jong als haar moeder op een vroege ochtend van haar bed wordt gelicht. Wat doet het met een kind, zo'n gebeurtenis? In het boek roept het wraaklust en veel woede op. Marie-Lina komt erachter wie de moord wel gepleegd heeft.

Zoals de titel al aangeeft, zijn vogels belangrijk in het boek. Praten over vogels, vertellen welke dieren je gezien hebt, welke soorten, waar, wanneer: het schept een vertrouwelijke sfeer om die informatie met elkaar te delen. Als Louise in de gevangenis zit, verzorgt ze in haar cel een vogeltje in een kooi. Een prachtig beeld.

Er komen veel figuren in het boek voor die mooi worden neergezet door Margriet de Moor. De man in het verzorgingshuis, Bruno, die om het leven zal worden gebracht, krijgt onze sympathie omdat hij op heel hoge leeftijd een buitenlander uit het water heeft gered. Hortense, kleurrijk familielid van Louise, past op Marie-Lina als haar moeder in de gevangenis zit. Ook de ondervraging van Louise door enkele politiemensen stemt tot nadenken. Het blijkt zo makkelijk om iemand woorden in de mond te leggen en daaraan totaal verkeerde conclusies te verbinden.

We komen er in de loop van het verhaal achter wie de moord wèl heeft gepleegd. De beweegredenen van deze vrouw komen we ook te weten. Haar broer wil, net als de zoon van Marie-Lina, houtbewerker worden. Waar we bij de zoon van Marie-Lina begrip en sympathie ontwikkelen, voelen we bij de broer van de moordenares afkeer en aversie. Knap gedaan, deze spiegeling in het verhaal.

Uiteindelijk zal Marie-Lina het recht in eigen hand nemen als ze onverwacht de moordenares tegen het lijf loopt. Maar uiteindelijk zal het kwaad daarmee niet ongedaan worden gemaakt. Het kwaad is immers al geschied. Maar de band die we voelen tussen Marie-Lina en haar zoon stemt ons hoopvol. Zouden de zachte krachten dan toch overwinnen?

De bespreking van dit boek in onze boekenclub leverde een levendige discussie op. Na afloop lazen we samen 'Mijn dochter en ik' van Ed Hoornik. In dit prachtige gedicht gaat het om de warme band die een ouder met zijn of haar kind kan hebben.

Volgende keer: Michael Ondaatje: Blindganger

Machteld van Soest

machteldvansoest@gmail.com

Gelderland