Welkom

Op de website van Factor70.nl Hét platform voor de 70+ vrouw van nu.

Regio

Wil je de landelijke of regionale rubrieken bekijken? Kies rechtsbovenin de gewenste regio.

Zoeken

Kun je iets niet vinden? Zoek dan met de knop onderin.

Veel leesplezier

Wil je graag op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Ineke Swanevelt

Ineke Swanevelt (75) geboren in hartje oorlog, hartje Rotterdam, wil als kind al naar het toneel. Als 20-jarige studeert ze af aan de Amsterdamse toneelschool. Na een korte carrière bij de Nederlandse Comedie verblijft ze drie decennia met haar man in het buitenland. Sinds twee jaar is ze weduwe na 44 jaar gelukkig samen zijn. Ze pakt haar leven weer op, als actrice. Daarnaast is schrijven haar grote passie. Voor Factor70 schrijft ze wekelijks een column.

Opus Dei

Maria Rosa belde wanneer ik haar kom bezoeken. Ze was ontslagen uit het revalidatiecentrum, moest nu verder thuis oefenen met lopen. ‘Thuis’ betekent in haar geval een geheimzinnig grijs pand in de Amsterdamse concertgebouwbuurt. Tralies voor de ramen. Geen naambordjes, terwijl er toch vijftien vrouwen wonen. Allemaal behoren ze, net als zij, tot Opus Dei, een barmhartige religieuze gemeenschap die armen en zieken helpt. 40 jaar geleden is Maria Rosa ingetreden, ze komt uit een bergdorpje in Noord Italië. Ik vroeg nooit verder door naar de reden, misschien waren er verborgen wonden. Wij spreken half Nederlands, half Italiaans. Zij is diep gelovig, ik niet. Ik zou niet weten waaraan en in wie. Maar haar warmte en eenvoud doen me goed. En ze heeft humor.
Ik bel aan bij het stille huis met de kleine gepoetste bel. In de ontvangstruimte barst Maria Rosa los over mijn man die ze nog kent uit de tijd toen hij ook in het revalidatiecentrum zat. Maar hij leeft niet meer. Volgens haar is hij gelukkig in de hemel, het gaat reuze goed, ze doet me bijna zijn groeten. Ik glimlach glazig, ze pakt mijn handen: ‘al geloof jij het niet, ik geloof het wel.’
Er heerst een serene sfeer in het huis, twee jaar lang is alles gerenoveerd. Doorzichtige liftkokers, een stalen keuken, glanzende huiskapel als een kerstbal. Haar kamer kijkt uit op de tuin. Haar enige twee foto’s zijn de paus en de Spaanse stichter van Opus Dei. Ik denk; ha fijn, toch twee heimelijke liefdes. Ze schildert op karton, a-vier formaat, Maria met kindeke Jezus in diverse poses. Ik doe lovend, meen het oprecht, terwijl ik ze spuuglelijk vind. Bij het weggaan stopt ze een kunstwerkje in een plastic tas. ‘Voor jou’ en omhelst me innig. ‘Tot gauw, amore.’ Ik beloof het. In de roezemoezige stad schud ik druppels wijwater van me af en wil gauw kopje-onder in een gulzig glas wijn.