Welkom

Op de website van Factor70.nl Hét platform voor de 70+ vrouw van nu.

Regio

Wil je de landelijke of regionale rubrieken bekijken? Kies rechtsbovenin de gewenste regio.

Zoeken

Kun je iets niet vinden? Zoek dan met de knop onderin.

Veel leesplezier

Wil je graag op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Ineke Swanevelt

Ineke Swanevelt (75) geboren in hartje oorlog, hartje Rotterdam, wil als kind al naar het toneel. Als 20-jarige studeert ze af aan de Amsterdamse toneelschool. Na een korte carrière bij de Nederlandse Comedie verblijft ze drie decennia met haar man in het buitenland. Sinds twee jaar is ze weduwe na 44 jaar gelukkig samen zijn. Ze pakt haar leven weer op, als actrice. Daarnaast is schrijven haar grote passie. Voor Factor70 schrijft ze wekelijks een column.

Hendrik Groen

Ik speel weer mee in de bejubelde Tv-serie Hendrik Groen. Twee jaar geleden dé hit over een groep bejaarden die er ondanks ziektes en problemen, nog volop de moed, lol en liefde in houdt. De locatie voor het verzorgingstehuis is een troosteloos gebouw in Duivendrecht. Op vroege uren worden we opgehaald, rijden door de nog stille stad. Ik speel mevrouw Visser, een van de bewoners. Een kleine rol, maar zoals de Russische regisseur Sjarov zei: er bestaan geen kleine rollen, alleen kleine acteurs.
In de schminkkamer nemen vier visagistes alle acteurs onder handen. Met mij zijn ze ruim een kwartier bezig. Voor de spiegel zie ik mezelf geleidelijk aan metamorfoseren. Mijn haar gaat in een grote kuif, wordt rechtop getoefd, allerlei speldjes, kammetjes, ijzersterke lak gaan er tegenaan. Op mijn gezicht wordt met een speciaal apparaat make-up gespoten, een kleinschalig kriebelende douchebeurt. Dan mijn wenkbrauwen, secuur getekend in de vorm van een kikkervisje met een staartje. Een fel pruimenmondje, roze blosjes, et voilà… Ik ben nu helemaal in de huid van dit 1-dimensionale wezen, afkeurend, minzaam, met strenge rug. In de aangrenzende kleedkamer helpen drie kleedsters ons bij volle kledingrekken. De kostuums zijn tijdloos, modderige grijstinten, diarree-kleurige ruitjes. Blouses van onedele kunststof, evenals de twee Terlenka pantalons. Stijve jasjes, harde stof, als je ze neerzet blijven ze staan. Als laatste krijg ik namaak gouden oorbellen, dat geeft mevrouw Visser net enige schwung. Stuk voor stuk worden we omgetoverd voor een andere wereld. Raar beroep eigenlijk, toneelspelen. Vrijblijvende dramatiek op leven en dood, je leent gevoelens van jezelf om het zo geloofwaardig mogelijk te maken.
De opname dagen duren lang. Filmen is wachten. Acteurs zijn gezelligheidsdieren, men kent elkaar vaak al jaren. Tussendoor worden lacherige toneelanekdotes opgehaald, smeuïge roddels verteld over wie met wie, seks maakt altijd nieuwsgierig. De opnameleider roept: "iedereen naar de set! Repetitie, en dan meteen draaien!" We staan gedisciplineerd op. Weer een vrolijke dag over droevige dingen.