Welkom

Op de website van Factor70.nl Hét platform voor de 70+ vrouw van nu.

Regio

Wil je de landelijke of regionale rubrieken bekijken? Kies rechtsbovenin de gewenste regio.

Zoeken

Kun je iets niet vinden? Zoek dan met de knop onderin.

Veel leesplezier

Wil je graag op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Ineke Swanevelt

Ineke Swanevelt (75) geboren in hartje oorlog, hartje Rotterdam, wil als kind al naar het toneel. Als 20-jarige studeert ze af aan de Amsterdamse toneelschool. Na een korte carrière bij de Nederlandse Comedie verblijft ze drie decennia met haar man in het buitenland. Sinds twee jaar is ze weduwe na 44 jaar gelukkig samen zijn. Ze pakt haar leven weer op, als actrice. Daarnaast is schrijven haar grote passie. Voor Factor70 schrijft ze wekelijks een column.

GEHEUGEN

Ik sta peinzend in mijn werkkamer, wil iets pakken. Maar wat? Ik heb net in de huiskamer een verjaardagskaart aan Marieke geschreven, toen moest er nog een… Ach, natuurlijk. Postzegel. Ik vind een velletje zegels met Hollandse taferelen: een homp kaas, schaatsen, een fiets, een huisje. Die laatste plak ik op de envelop. De jarige houdt erg van haar huis.
We zijn al meer dan vijftig jaar bevriend.
Ooit woonden we op twee etages boven elkaar op de Bloemgracht, jonge vrouwen met vurige verliefdheden, ups en downs. Nu zijn we beiden weduwe, onze gevoelens gefilterd door de tijd.
Ja, dat geheugen weet wat. Of niet. Van vroeger staat alles me nog glanzend voor de geest, maar tegenwoordig moet ik soms diep nadenken, zelfs twijfelen. Deed ik het nu wel of niet? Zout op de aardappelen, suiker in mijn koffie, het badkamerlicht uit? Soms is het te laat. Wat ruik ik? Een schroeilucht? De ketel op het fornuis, de vlam brandt nog! O jee, het strijkijzer staat nog aan. Hoe heet die filmster ook weer? Wereldberoemd! Hij zong toen met, kom eh, eh…
De lijst van vergeten woorden en daden wordt steeds langer. Als kind hoorde ik een buurman tegen zijn vrouw roepen: ‘Riet, wáár is wát? Moest ik toen vreselijk om lachen. Gekke ouwe mensen.
Natuurlijk zijn je genen de baas hoe het daar boven in je hoofd werkt. Maar ik hoop wel dat ik zelf ook nog iets te vertellen heb. Mezelf trainen. Niet gedachteloos handelen, maar bewust te zijn van wat je doet. Desnoods gewoon hardop zeggen: (niemand hoort me toch) ‘Ik sluit de keukendeur. Ik draai de verwarming uit’ voor ik wegga.
Als actrice ben ik gewend tekst luid te memoreren. Binnenkort moet ik een monoloog van 23 minuten uit mijn hoofd leren. Reuze zin in. Met jonge mensen. We spelen in Utrecht op een bijzondere locatie.
Wát en wáár?
Komt goed.