Welkom

Op de website van Factor70.nl Hét platform voor de 70+ vrouw van nu.

Regio

Wil je de landelijke of regionale rubrieken bekijken? Kies rechtsbovenin de gewenste regio.

Zoeken

Kun je iets niet vinden? Zoek dan met de knop onderin.

Veel leesplezier

Wil je graag op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Ineke Swanevelt

Ineke Swanevelt (75) geboren in hartje oorlog, hartje Rotterdam, wil als kind al naar het toneel. Als 20-jarige studeert ze af aan de Amsterdamse toneelschool. Na een korte carrière bij de Nederlandse Comedie verblijft ze drie decennia met haar man in het buitenland. Sinds twee jaar is ze weduwe na 44 jaar gelukkig samen zijn. Ze pakt haar leven weer op, als actrice. Daarnaast is schrijven haar grote passie. Voor Factor70 schrijft ze wekelijks een column.

Opa

De zon schijnt, ik wandel door het Beatrixpark, passeer de vijver, en ineens zit mijn opa daar op een bank. Kaarsrecht, ronde bril. Ik heb hem het laatst gezien toen ik 20 was. Tot het einde toe bleef hij kerngezond, stierf stilletjes van ouderdom, 95. Ik staar even naar de bedrieglijke dubbelganger en loop door. In de caleidoscoop van mijn geheugen verspringen spiegelende herinneringen. Ik was dol op mijn grootouders, logeerde vaak bij hun in de Plaswijklaan in Rotterdam.
‘Zullen we?’ zei opa, maar dat hoefde hij niet te vragen. Ik danste al naar de speeltuin, vlakbij, klom in de draaiende houten ton met steeds dezelfde rondjes. Daarna de wip. Ik aan de ene kant - kwam nauwelijks van de grond, opa aan de andere, met stramme benen. En tenslotte een ijsje.
Ons zomerspel in zijn tuin! Ik besproeide de bloemen met de tuinslang, opa stond op het gras. Dan, onverhoeds, draaide ik me om, richtte de straal op hem. Van top tot teen, drijfnat. Opa speelde verontwaardiging, oma wiste tranen van het lachen.
Achteraf denk ik niet dat hij echt doorweekt was in zijn perfect gesneden driedelig-pak dat hij zelf had gemaakt. Hij was kleermaker, opgeleid in Londen, van oorsprong boerenzoon uit Ooltgensplaat. Hij werd bedrijfsleider bij een confectieconcern. Later begon hij voor zichzelf op de Lage Oostzeedijk. Hij woonde in het huis boven de zaak met oma, hun twee kinderen, (mijn moeder en haar broer) plus dienstmeisje Dina. Er bestaat een foto uit die tijd, ver voor de oorlog, van de winkel-etalage: gestapelde rollen stof, reclameplaten van mannen in vlot ‘kostuum’ leunend tegen een sportwagen. Later droeg opa altijd een foto van mij in zijn portefeuille, ik, als ’kabouter’ bij de padvinderij in diarree-kleurig jurkje met scheve muts.
De oude heer bij de vijver zit er nog steeds, ik loop langs, groet vriendelijk. Hij groet vriendelijk terug. Zal ik even bij hem..?
Niet doen. Ook niet omkijken.
Dag mooie opa.